و فرمود : « مؤمن چون برادر مؤمن خود را ببيند ، اگر خدا را ياد كند سبب حيات دين او خواهد بود » . و رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : « مثل الأخوين مثل اليدين تغسل احداهما الأخرى . ما لقى المؤمنان قطَّ الا افاد اللَّه احدهما من صاحبه خيرا » « حكايت دو برادر چون دو دست است كه يكى ديگرى را بشويد ، هيچ دو مؤمنى يكديگر را ملاقات نمىكنند مگر اينكه خداوند از يكى خيرى به ديگرى مىرساند » . و اخبار به اين مضمون بسيار است . و سرّ اين ترغيب و تأكيد در زيارت مؤمنان با يكديگر اين است كه حسد و عداوت را از ميان مىبرد و الفت و محبّت مىآورد . و اين بزرگترين وسيله براى اصلاح امر دنيا و آخرت است . و به همين جهت در آيات و اخبار خود الفت و رفع دورى و بيگانگى ستايش شده است ، بخصوص اگر پيوند و رابطه بر پايهء تقوا و دين باشد . و دربارهء جدايى و گريز از يكديگر مذمّت شده است . خداى سبحان در مقام منّت نهادن بر مؤمنان به سبب نعمت الفت ، مىفرمايد : « لَوْ أنْفَقْتَ ما فِى الأَرْضِ جَميعا ما الَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلكِنَّ الله الَّفَ بَيْنَهُمْ » 8 : 63 ( انفال ، 63 ) « اگر همهء ثروت زمين را خرج مىكردى نمىتوانستى ميان دلهايشان الفت بيندازى ، ولى خدا ميانشان الفت افكند » . و فرمود : « فَأصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِه اخْوانا 3 : 103 ( آل عمران ، 103 ) » و به سبب نعمت او ( يعنى نعمت الفت ) برادران گشتيد « . و مىفرمايد : « وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ الله جَميعا وَلا تَفَرَّقُوا » 3 : 103 ( آل عمران ، 103 ) « همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده مشويد » . و پيغمبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « المؤمن آلف مألوف ، و لا خير في من لا يألف و لا يؤلف » « مؤمن الفت گيرنده است و با او الفت مىگيرند ، و هر كه الفت نگيرد و با او الفت نگيرند خيرى در او نيست » . و اين است سرّ ترغيب بر سلام كردن